In deze editie: twee films, een theatervoorstelling, een gedichtenbundel en een roman. Overkoepelende thematiek: de (illusoire) maakbaarheid én het einde van het leven. Maar er is ook drankzucht en verwarring.
Haast u voor de theatervoorstelling – Tsjechovs Oom Wanja – want die is er nog maar kort.
ze keer gaan we de grens over met tentoonstellingen over Gustav Klimt in Wenen en Leonora Carrington in Parijs. Verder een Bulgaarse (De dood en de tuinman) en een Noorse (Ti Amo) roman, beide over mensen met kanker, en een prachtige Hongaarse film (Silent Friend) die ogenschijnlijk over een boom maar eigenlijk over ‘het leven’ gaat. Omdat april de maand van de filosofie is, besluiten we met twee auteurs die ons literair-filosofisch uitleggen waarom mensen toch echt geen machines zijn.
Deze keer twee essayistische publicaties over het voortrazende leven dat zonder aanzien des persoons de blinde pech van ernstige ziekte en achteraf bezien verkeerde afslagen in petto kan hebben; een roman over een arts die verdacht wordt van moord maar het beste voorhad met zijn patiënt en ten slotte een film over een wolfskind met de waarschuwing: sluit mensen niet op in hun verhalen.
Eerst even dit: eerder bespraken we in deze rubriek de zeer aanbevolen voorstelling annex film Porte Bagage; de film is nu te zien in meerdere bioscopen. Advies: mis hem niet. Ook zeer aanbevolen en nu ruim in roulatie: de documentaire Mijn woord tegen het mijne over patiënten die stemmen horen en hoe psychiater Dirk Corstens …
Om te beginnen twee geweldige films. Ten eerste de verfilming van Tommy Wieringa’s klassieker Joe Speedboot. Auteur/psycholoog Vittorio Busato ging kijken en is uitermate tevreden over het resultaat. Dan het indrukwekkende Sound of Falling: een meesterwerk dat je moet zien om het te geloven. Verder een boek (Euthanasie en de dokter) vol met ervaringsverhalen van artsen over euthanasie.
Tenslotte nog drie films: over de nawerking van een traumatische gebeurtenis (Whitetail), over rouw (Just Our Heart) en over een ontregelende ‘ecodepressie’ (Peak Everything).
Het kan niemand die de boekenrubrieken heeft gevolgd zijn ontgaan: vorige week verscheen de kolossale roman Infinite Jest uit 1995 van David Foster Wallace (1962-2008) eindelijk in een Nederlandse vertaling, titel: Eindeloos vertier. Daarin onderzoekt de Amerikaanse auteur op weergaloze wijze het effect van entertainment, commercie, kapitaal en roesmiddelen op de menselijke geest. Want literatuur moest volgens hem in beeld brengen ‘what it is to be a fucking human being’ in de wereld van vandaag de dag. Psychiater Yolande de Kok las het onconventionele, tragikomische meesterwerk dat zich afspeelt in een kliniek voor drugsverslaafden en een tennisacademie. Ze schrijft in een extra lange bijdrage over haar leeservaringen, waarmee ook u uw voordeel kunt doen bij het lezen ervan.
Verder in deze aflevering de Deense film Beginnings, over hoe een beroerte een gezin ontregelt, en De levensavond, een verhalenbundel van Salman Rushdie. En tot slot tippen we nog kort de verfilming van Paaz, de ‘psychiatrische’ bestseller van Myrthe van der Meer uit 2012, en Mist, een dynamische theatervoorstelling over dementie.