Categorie: SCOOP

In deze aflevering een meeslepend boek over slapeloosheid (Het vormeloze ongemak) en een al even fraaie film (Resurrection) over dromen, die eigenlijk over herinneringen en het sterfelijke leven gaat. Ook over herinneringen gaat het in de aangrijpende debuutfilm Blue Heron waarin de hoofdpersoon terugkijkt op haar mentaal belastte broer. Wat mankeerde hem precies? En doet dat er eigenlijk wel toe? Voorts: een mooie roman over dementie in Frankrijk (Mensen van de dag) en nieuwe, ‘lichamelijke’ poëzie van Nobelprijswinnares Han Kang.

Vanwege praktische redenen iets eerder dan normaal een nieuwe editie van deze rubriek. Deze keer over twee romans: Monsterzicht van Jan van Aken en Het oogappeltje van dokter Josef door de Poolse Zyta Rudzka. Twee films: The President’s Cake en Sukkwan Island. En verder een aanbevolen tv-serie: The Narrow Road to the Deep North, naar de gelijknamige roman van Richard Flanagan en een bijna niet te categoriseren, maar magistraal boek, Vraag 7, van dezelfde auteur.

In deze editie: twee films, een theatervoorstelling, een gedichtenbundel en een roman. Overkoepelende thematiek: de (illusoire) maakbaarheid én het einde van het leven. Maar er is ook drankzucht en verwarring.
Haast u voor de theatervoorstelling – Tsjechovs Oom Wanja – want die is er nog maar kort.

ze keer gaan we de grens over met tentoonstellingen over Gustav Klimt in Wenen en Leonora Carrington in Parijs. Verder een Bulgaarse (De dood en de tuinman) en een Noorse (Ti Amo) roman, beide over mensen met kanker, en een prachtige Hongaarse film (Silent Friend) die ogenschijnlijk over een boom maar eigenlijk over ‘het leven’ gaat. Omdat april de maand van de filosofie is, besluiten we met twee auteurs die ons literair-filosofisch uitleggen waarom mensen toch echt geen machines zijn.

Deze keer twee essayistische publicaties over het voortrazende leven dat zonder aanzien des persoons de blinde pech van ernstige ziekte en achteraf bezien verkeerde afslagen in petto kan hebben; een roman over een arts die verdacht wordt van moord maar het beste voorhad met zijn patiënt en ten slotte een film over een wolfskind met de waarschuwing: sluit mensen niet op in hun verhalen.

Eerst even dit: eerder bespraken we in deze rubriek de zeer aanbevolen voorstelling annex film Porte Bagage; de film is nu te zien in meerdere bioscopen. Advies: mis hem niet. Ook zeer aanbevolen en nu ruim in roulatie: de documentaire Mijn woord tegen het mijne over patiënten die stemmen horen en hoe psychiater Dirk Corstens …

Lees meer “Scoop 24: 28 maart 2026”