We zijn net uit de laatste passage gekomen en zijn nu onderweg naar Montmartre. Dat is nog een stevige wandeling (en omhoog), maar als je deze wandeling apart loopt, dus niet in aansluiting op de passages, dan kun je ook beginnen op de Place Blanche. Je komt daar met metro 2, uitstappen Place Blanche. Je mist dan wel, behalve de wandeling, het Musée de la vie romantique.
Als men van de quais komt, vindt men aan het eind van de rue Guénégaud een soort nauwe en sombere doorgang, die de rue Mazarin verbindt met de rue de Seine, de passage du Pont-Neuf geheten. Deze passage is op zijn hoogst dertig passen lang en twee passen breed; hij is geplaveid met geelachtige versleten tegels, die hier en daar losgeraakt zijn en door hun vochtigheid een wrange lucht verspreiden; de rechthoekig opstaande glazen overkapping, die deze passages overdekt, is zwart van ’t vuil.
Het Palais-Royal speelt een belangrijke rol in (medische) romans, zoals in De huid van chagrijn van Honoré de Balzac, Le malade imaginaire van Molière en De klokken van Bicêtre van Georges Simenon.
In Parijs geeft de stichting voor Literatuur en Geneeskunde twee cursussen. Parijs is zo rijk aan medisch-literair materiaal dat we niet alleen twee cursussen kunnen vullen, maar ook vele afleveringen van deze rubriek. De indeling daarvoor is een beetje arbitrair. We zullen zowel aandacht besteden aan romans, aan medische en literaire personen, als aan de …
ParijsIn Parijs geeft de stichting voor Literatuur en Geneeskunde twee cursussen. Parijs is zo rijk aan medisch-literair materiaal dat we niet alleen twee cursussen kunnen vullen, maar ook vele afleveringen van deze rubriek. De indeling daarvoor is een beetje arbitrair. We zullen zowel aandacht besteden aan romans, aan medische en literaire personen, als aan de …
Lees meer “Ter Plekke – Parijs (1) – Een klinische les van Jean Martin Charcot”