Auteur: Arko Oderwald

ze keer gaan we de grens over met tentoonstellingen over Gustav Klimt in Wenen en Leonora Carrington in Parijs. Verder een Bulgaarse (De dood en de tuinman) en een Noorse (Ti Amo) roman, beide over mensen met kanker, en een prachtige Hongaarse film (Silent Friend) die ogenschijnlijk over een boom maar eigenlijk over ‘het leven’ gaat. Omdat april de maand van de filosofie is, besluiten we met twee auteurs die ons literair-filosofisch uitleggen waarom mensen toch echt geen machines zijn.

Deze keer twee essayistische publicaties over het voortrazende leven dat zonder aanzien des persoons de blinde pech van ernstige ziekte en achteraf bezien verkeerde afslagen in petto kan hebben; een roman over een arts die verdacht wordt van moord maar het beste voorhad met zijn patiënt en ten slotte een film over een wolfskind met de waarschuwing: sluit mensen niet op in hun verhalen.